«
»
Stare Melodie na Facebook
StareMelodie.pl - kanał RSS
piosenka: Pieśń tułacza 570
Szukaj tytułu lub osoby
Posłuchaj sobie
Albert Harris
dyryguje
Jerzy Gert
⋯ ※ ⋯
Odeon
kat: O 271364 mx: Wo 2126
0:00
0:00
druga strona - audio:
„Nie odejdę”
Podobne teksty:
Infantka 4
Dwie tęsknoty 3
To niewiele, a jednak wszystko 3
Wrócimy 2
Tipperary 2
Warszawo ma (mel. trad, ???) 2
Daleko, daleko 2
Angola 2
tytuł:
Pieśń tułacza
gatunek:
tango
oryginał z:?
1937 roku

Od miasta do miasteczka, w upał czy mróz
Skrzypek sędziwy wciąż wędruje.
Tam go spotkany w drodze podwiezie wóz,
Tu rodak znów gościnę da.

A gdy o cel wędrówki zapyta kto,
Starzec tęsknotę w sercu czuje.
Myśl o wyśnionym kraju upaja go
I płynie w dal piosenka ta.

Okrutny los moim ojcom przeznaczył
Wędrówkę bez kresu na wiele lat.
Dlatego wieść muszę żywot tułaczy,
Ojczyzną mą dzisiaj jest cały świat.

Lecz wierzę w to, że się skończy ma udręka,
Nadejdzie dzień wnet ziszczenia moich snów!

Umilknie kiedyś ta smutna piosenka,
Do ziemi praojców swych wrócę znów.

Wnet się o nowej pieśni rozeszła wieść,
Co w świecie całym już rozbrzmiewa.
Pieśń, która ukojenie ma ludziom nieść,
Gdy mają dość tułaczki swej.

O skrzypku zapomniano, pieśń jednak trwa,
Serca tułaczy dziś rozgrzewa.
Komu za bardzo dola dokuczy zła
Szuka pociechy w pieśni tej.
Popraw swój wzrok!

Tekst od Bartka D.

Legenda:
inc, incipit - incipit - z braku informacji o tytule pozostaje cytat, fragment tekstu z utworu
abc (?) - text poprzedzający (?) jest mało czytelny (przepisywanie ze słuchu)
abc ... def - text jest nieczytelny (przepisywanie ze słuchu)
abc/def - text przed i po znaku / występuje zamiennie
abc (abc) - wyraz lub zwrot wymagający opisu, komentarza
(abc) - didaskalia lub głupie komentarze kierownika

Krzysztof 2015-08-08 16:04
Czy nie śpiewa " ziszczenia" ?
Kierownik 2015-08-08 22:29
No aż przykro.
Na pewno jest "dzisienia"... Czy to jest jedyne dostępne nagranie?
Sławek lub ZZZ mógłby zaglądnąć do zagłębia staropolszczyzny, czy czasem "dzisienie" nie jest obecnym synonimem spełnienie, ziszczenia, niech się stanie dzisiaj. I
ZZZ 2015-08-08 22:43
nie ma takiego słowa, Hekelman się musiał walnąć śpiewając , ale we miarę zgrabnie z tego wyszedł
Kierownik 2015-08-08 23:43
"we miarę zgrabnie" - a ty, człowieku, myśl, myśl, myśl... Co tam artysta wyblubrał...?
Mam taką teorię, skromną, swoją, że do studia nagraniowego nie można było wchodzić w okularach. Bynajmniej wokaliści. Stąd tyle wersji tej, czy innej piosenki.
Zastanawiam się też, czy Faliszewski, Tadeusz, nie budził się i zasypiał w studiu nagraniowym?
Krzysztof 2015-08-08 23:48
Jeszcze miał czas uczyć piosenek za opłatą. Nie mówiąc o występach i bywaniu w kawiarniach.
ZZZ 2015-08-08 23:49
ja mam inną teorię, że nie można było wchodzić na trzeźwo. Śpiewniki w szkle ułatwiają śpiewanie, ale do czasu - od pewnego momentu utrudniają (mnie np. powyżej 0,4 l. Kiedyś było to dwa razy więcej...)
Kierownik 2015-08-09 00:10
Chętnie byśmy posłuchali nagrań ZZZ właśnie z tego okresu.
Co ciekawe, jak my tu sobie pożartujemy, to przez 3 lata Krzysztofa nie ma.
Krzysztof 2017-06-29 08:05
Odeon O 271364
Orkiestra Taneczna "Odeon".
M. G. J. 2018-09-10 11:48
A czemu przykro?
...Wybiła więc godzina snów moich ziszczenia?.. (1841)
...Ziszczenie największego snu, wcielenie jedynego mitu, stanie się wiary całego życia... (1912)
...Walczyłem o ziszczenie snu o szpadzie, niech mój syn walczy dalej o ziszczenie snu o chlebie... (1966)
kierownik 2018-09-10 12:07
Tak, tak... Wiem, to był sarkazm z mojej strony. Po prostu Harris się przejęzyczył. I Nie on pierwszy.
Bartek D. 2020-11-14 12:49
Od miasta do miasteczka, w upał czy mróz
Skrzypek sędziwy wciąż wędruje.
Tam go spotkany w drodze podwiezie wóz,
Tu rodak znów gościnę da.

A gdy o cel wędrówki zapyta kto,
Starzec tęsknotę w sercu czuje.
Myśl o wyśnionym kraju upaja go
I płynie w dal piosenka ta.

Okrutny los moim ojcom przeznaczył
Wędrówkę bez kresu na wiele lat.
Dlatego wieść muszę żywot tułaczy,
Ojczyzną mą dzisiaj jest cały świat.

Lecz wierzę w to, że się skończy ma udręka,
Nadejdzie dzień wnet ziszczenia moich snów!

Umilknie kiedyś ta smutna piosenka,
Do ziemi praojców swych wrócę znów.

Wnet się o nowej pieśni rozeszła wieść,
Co w świecie całym już rozbrzmiewa.
Pieśń, która ukojenie ma ludziom nieść,
Gdy mają dość tułaczki swej.

O skrzypku zapomniano, pieśń jednak trwa,
Serca tułaczy dziś rozgrzewa.
Komu za bardzo dola dokuczy zła
Szuka pociechy w pieśni tej.
Dodaj komentarz