«
»
Stare Melodie na Facebook
StareMelodie.pl - kanał RSS
piosenka: Oczepiny 49
Szukaj tytułu lub osoby
 Wykonawcy: 
Posłuchaj sobie
Franciszek Bieniek
na harmonii Tadeusz Kozłowski
⋯ ※ ⋯
Syrena-Electro
kat: 2186 mx: 29087
1939 rok
ze zbiorów:
StareMelodie.pl
0:00
0:00
druga strona - audio:
„Trojak”
Etykiety płyt
Oczepiny
Syrena-Electro
Mx: 29087
Kt: 2186
kolekcja: StareMelodie.pl
Podobne teksty:
Mój złoty koralu 2
Na środku pola 2
Naokoło ciemny las 2
Uciekaj, Maryś 2
Krakowskie wesele (wg. Kolberga) 2
Polskie wesele (Humeniak) 2
Cisawy konisiu 2
Jo wos proszę na wesele 2
tytuł:
Oczepiny
gatunek:
pieśń weselna
muzyka:
słowa:

Niechże bedzie pochwalony Jezus Chrystus nas,
a na wieki wieków amen witojcie to, witojcie do nas.

Niechże bedzie pochwalony Jezus Chrystus nasz,
a na wieki wieków amen pierwsy toniec (taniec) nas, pierwsy toniec nas.

Po cóż żeś się moja Hanuś za mąż wydała,
kiedyś jesce gospodarstwa nie zrozumiała, nie zrozumiała.

Miło ci było Hanusiu słuchać muzyki,
kiedy grali za oknami, jako słowiki, jako słowiki.

Miałaś srebrną zapaseczkę, sznurek korali,
gorset złotem haftowany, co matuś dali, co matuś dali.

Dzisiaj jesteś jak róży kwiat w pięknym ogrodzie,
jutro będziesz jak lilija, co moknie w wodzie, co moknie w wodzie.

Podziękujże Hanusieńko swoim rodzicom,
bo już ci dziś ostatni raz w wianecku widzą, w wianecku widzą.
Popraw swój wzrok!
SM

Przepisała Iwona.

Legenda:
inc, incipit - incipit - z braku informacji o tytule pozostaje cytat, fragment tekstu z utworu
abc (?) - text poprzedzający (?) jest mało czytelny (przepisywanie ze słuchu)
abc ... def - text jest nieczytelny (przepisywanie ze słuchu)
abc/def - text przed i po znaku / występuje zamiennie
abc (abc) - wyraz lub zwrot wymagający opisu, komentarza
(abc) - didaskalia lub głupie komentarze kierownika

Iwona 2020-02-05 15:30
Niechże bedzie pochwalony Jezus Chrystus nasz,
a na wieki wieków amen witojcie to, witojcie do nas.

Niechże bedzie pochwalony Jezus Chrystus nasz,
a na wieki wieków amen pierwsy toniec (taniec) nas, pierwsy toniec nas.

Po cóż żeś się moja Hanuś za mąż wydała,
kiedyś jesce gospodarstwa nie zrozumiała, nie zrozumiała.

Miło ci było Hanusiu słuchać muzyki,
kiedy grali za oknami, jako słowiki, jako słowiki.

Miałaś srebrną zapaseczkę, sznurek korali,
gorset złotem haftowany, co matuś dali, co matuś dali.

Dzisiaj jesteś jak róży kwiat w pięknym ogrodzie,
jutro będziesz jak lilija, co moknie w wodzie, co moknie w wodzie.

Podziękujże Hanusieńko swoim rodzicom,
bo już ci dziś ostatni raz w wianecku widzą, w wianecku widzą.
Dodaj komentarz